မေးမြန်းပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။

ငါးပါးသီလကို အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြနိုင်ပါတယ်: ၁။ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - သက်ရှိသတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၂။ အဒိန္နာဒါနာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - သူတစ်ပါးပိုင်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၃။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - ကာမဂုဏ်၌ မှားယွင်းစွာ ကျင့်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၄။ မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - မုသားပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၅။ သုရာမေရယမဇ္ဇပမာဒဋ္ဌာနာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - မူးယစ်စေသော အရက်သေစာ စသည်တို့ကို သောက်စားခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ဤငါးပါးသီလသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ နေ့စဉ် လိုက်နာကျင့်သုံးရမည့် အခြေခံကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ပါသည်။

ငါးပါးသီလသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ နေ့စဉ်လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်သော အခြေခံကျသည့် ကျင့်ဝတ်များဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ - ၁။ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - သက်ရှိသတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၂။ အဒိန္နာဒါနာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - သူတစ်ပါးပိုင်ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၃။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - ကာမဂုဏ်၌ မှားယွင်းစွာ ကျင့်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၄။ မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - မုသားပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ၅။ သုရာမေရယမဇ္ဇပမာဒဋ္ဌာနာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - မူးယစ်စေတတ်သော အရက်သေစာ သောက်စားခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။ ဤငါးပါးသီလကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ငြိမ်းချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

မြတ်စွာဘုရား၏ ဒါယကာ ပြည့်ရှင်မင်းများကို အစဉ်လိုက် ဖော်ပြပေးပါမည်။ ၁။ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး - မဂဓတိုင်းပြည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ မင်းကြီးဖြစ်ပြီး သောတာပန် အရိယာဖြစ်ပါသည်။ ၂။ ပသေနဒီကောသလမင်း - ကောသလတိုင်းပြည် သာဝတ္ထိပြည်မှ မင်းကြီးဖြစ်ပါသည်။ ၃။ ဥဒေန်းမင်း - ဝံသတိုင်းပြည် ကောသမ္ဗီပြည်မှ မင်းကြီးဖြစ်ပါသည်။ ၄။ ဗိဒူဒဘမင်း - ပသေနဒီကောသလမင်း၏ သားတော်ဖြစ်ပြီး ကောသလတိုင်းပြည် သာဝတ္ထိပြည်မှ မင်းကြီးဖြစ်ပါသည်။ ၅။ အဇာတသတ်မင်း - ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ သားတော်ဖြစ်ပြီး မဂဓတိုင်းပြည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ မင်းကြီးဖြစ်ပါသည်။ ဤပြည့်ရှင်မင်းများအနက် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးသည် သောတာပန် အရိယာဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား မှတ်တမ်းတင်ထားပါသည်။ ကျန်ပြည့်ရှင်မင်းများ၏ အရိယာအဆင့်များကို တိကျသေချာစွာ မဖော်ပြနိုင်သော်လည်း၊ သူတို့သည် မြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်များကို နာယူကျင့်သုံးခဲ့ကြသောကြောင့် သာသနာတော်အပေါ် ကြည်ညိုသဒ္ဓါပွားများခဲ့ကြကြောင်း သိရှိရပါသည်။

အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်၏ လက်ဦးဆရာမှာ အဿဇိမထေရ်ဖြစ်ပါသည်။ အဿဇိမထေရ်သည် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်၏ ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးအနက် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်ပါသည်။ အရှင်သာရိပုတ္တရာသည် သူ၏မိတ်ဆွေ မောဂ္ဂလာန်နှင့်အတူ အဿဇိမထေရ်ကို တွေ့ဆုံရာမှ ဗုဒ္ဓဘာသာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အဿဇိမထေရ်မှ ဟေတုပ္ပဘဝါ ဓမ္မာ ဟေတုံ တေသံ တထာဂတော အာဟ စသည်ဖြင့် တရားဟောကြားခဲ့ရာ အရှင်သာရိပုတ္တရာသည် အရဟတ္တမဂ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အဿဇိမထေရ်သည် အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ လက်ဦးဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် အနောက်အရပ်ကို ခေါင်းပြုပြီး ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤသည်မှာ ကုသိနာရုံပြည် မလ္လာမင်းတို့၏ အင်္ကံသာလဝန်တော်တွင် ဖြစ်ပါသည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် လက်ယာဘက်နံပါးထောက်၍ ခြေချင်းထပ်ကာ အိပ်စက်တော်မူပြီး သတိသမ္ပဇဉ်ဖြင့် ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤသို့ အနောက်အရပ်သို့ ခေါင်းပြုခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့အတွက် အရေးကြီးသော သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များက အရှေ့အရပ်နှင့် တောင်အရပ်ကို ခေါင်းပြုပြီး အိပ်ကြခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း အချို့ရှိပါသည်။ ၁။ ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် တောင်အရပ်သို့ ခေါင်းပြု၍ ပရိနိဗ္ဗာန် စံဝင်တော်မူခဲ့သောကြောင့် ဗုဒ္ဓနောက်လိုက်တပည့်များက ထိုနည်းတူ အိပ်စက်ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၂။ အရှေ့အရပ်သည် နေထွက်ရာ ဖြစ်သောကြောင့် အလင်းရောင်၏ အစ၊ အသိဉာဏ်၏ အစကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယူဆကြပါသည်။ ၃။ ထိုသို့အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်မှုတို့ကို ရရှိစေနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပါသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ တင်းကြပ်သော စည်းမျဉ်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါ။ မိမိအဆင်ပြေသလို အိပ်စက်နိုင်ပါသည်။ အဓိကမှာ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို အမြဲနှလုံးသွင်းပြီး၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာအေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ရန်သာ ဖြစ်ပါသည်။

သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးထဲမှ ဓမ္မာနုပဿနာသည် နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မာနုပဿနာသည် တရားသဘောများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဓမ္မာနုပဿနာကို ပွားများရန်အတွက် အောက်ပါအချက်များကို လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်ပါသည်: ၁။ နီဝရဏတရား ၅ ပါးကို သတိထားဆင်ခြင်ခြင်း ၂။ ခန္ဓာ ၅ ပါးကို သုံးသပ်လေ့လာခြင်း ၃။ အာယတန ၁၂ ပါးကို နားလည်အောင်ကြိုးစားခြင်း ၄။ ဗောဇ္ဈင် ၇ ပါးကို ပွားများခြင်း ၅။ သစ္စာလေးပါးကို ဉာဏ်ဖြင့်ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်း ဓမ္မာနုပဿနာ ပွားများရာတွင် ကြုံတွေ့ရတတ်သော အခက်အခဲများမှာ: ၁။ စိတ်ကိုအာရုံတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာထားရန် ခက်ခဲခြင်း ၂။ တရားသဘောများကို နက်နဲစွာ နားလည်ရန် ခက်ခဲခြင်း ၃။ နေ့စဉ်လူမှုဘဝနှင့် ဘာဝနာကျင့်စဉ်ကို ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲခြင်း ဤအခက်အခဲများကို ကျော်လွှားရန်: ၁။ ပုံမှန်တရားထိုင်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ပါ ၂။ ဆရာကောင်းထံမှ လမ်းညွှန်မှုခံယူပါ ၃။ သီလကို စောင့်ထိန်းပါ ၄။ တရားတော်များကို လေ့လာပါ ၅။ စိတ်ရှည်သည်းခံပါ၊ တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်အောင် ကြိုးစားပါ ဓမ္မာနုပဿနာသည် နက်နဲသောအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်ရှည်လက်ရှည် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိနိုင်ပါသည်။

ဒီလိုစိတ်ပျင်းရိတာဟာ တရားအားထုတ်သူတိုင်း ကြုံတွေ့ရတတ်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုပါ။ ဒါကိုထိန်းမီဒ္ဓ (ထိုင်းမှိုင်းခြင်း) လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်လာတဲ့အခါ အောက်ပါနည်းလမ်းတွေကို သုံးကြည့်နိုင်ပါတယ်: ၁။ တရားထိုင်ချိန်ကို ခဏတာပိုတိုအောင်လျှော့ပြီး အကြိမ်ရေပိုများအောင်လုပ်ကြည့်ပါ။ ၂။ တရားထိုင်နေစဉ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားမှုတွေကို ပိုအာရုံစိုက်ကြည့်ပါ။ ဥပမာ - အသက်ရှူသံ၊ ကိုယ်ခန္ဓာထဲက ခံစားချက်တွေ စသည်ဖြင့်။ ၃။ စိတ်ကို နှိုးဆွပေးနိုင်တဲ့ တရားတော်တွေကို နားထောင်ကြည့်ပါ။ ၄။ တရားမထိုင်ခင် လမ်းလျှောက်တရားအနည်းငယ် ကြိုထိုင်ကြည့်ပါ။ ၅။ မိမိရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ပါ။ ၆။ တရားထိုင်နည်းကို ခဏပြောင်းကြည့်ပါ။ ဥပမာ - မေတ္တာဘာဝနာ ပွားကြည့်ပါ။ အဓိကအားဖြင့် စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး ဆက်လက်အားထုတ်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ ဒီလိုအခက်အခဲတွေဟာ တရားလမ်းကြောင်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်တတ်တာပါ။ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျော်လွှားသွားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ဤသို့စိတ်ပျင်းရိလာခြင်းသည် ဓမ္မာနုပဿနာလမ်းစဉ်တွင် ပုထုဇဉ်တို့တွေ့ကြုံရတတ်သော သဘာဝတစ်ခုပင်ဖြစ်ပါသည်။ ဤအခြေအနေကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် အကြံပြုချက်အချို့မှာ - ၁။ ပျင်းရိမှုကိုယ်တိုင်ကို အာရုံခံ၍ ရှုမှတ်ပါ။ "ပျင်းသည်၊ ပျင်းသည်" ဟု မှတ်သားခြင်းဖြင့် ထိုခံစားချက်၏ သဘာဝကို သိမြင်နိုင်ပါသည်။ ၂။ ရှုမှတ်နည်းကို အနည်းငယ်ပြောင်းလဲကြည့်ပါ။ ဥပမာ - ထိုင်တရားမှ စက်ကြမ်းလျှောက်တရားသို့ ပြောင်းလဲခြင်း။ ၃။ တရားထိုင်ချိန်ကို ခဏတာလျှော့ချပြီး အရည်အသွေးကိုသာ ဦးစားပေးပါ။ ၄။ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဓမ္မခရီးလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။ ၅။ ဆရာတော်သမားတော်များထံမှ တရားဓမ္မများကို နာယူခြင်းဖြင့် သဒ္ဓါတရားကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပါ။ ၆။ တရားမထိုင်မီ မေတ္တာဘာဝနာကို ခဏမျှပွားများပါ။ သတိပြုရန်မှာ ဤခံစားချက်သည် ယာယီသာဖြစ်ပြီး ဆက်လက်အားထုတ်ပါက ကျော်လွှားနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိချပ်ပါ။ သင်၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ရရှိရေးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေပါသည်။

ဂေါတမဗုဒ္ဓ တကယ်ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေအထောက်အထားများစွာ ရှိပါသည်။ အဓိကအားဖြင့် - ၁။ ရှေးဟောင်းသုတေသနမှတ်တမ်းများ - ဗုဒ္ဓလက်ထက်က နန်းတော်အကြွင်းအကျန်များ၊ စေတီပုထိုးများ စသည်တို့ကို တူးဖော်တွေ့ရှိထားခြင်း။ ၂။ ဘုရင်အသောကမင်းကြီး၏ ကျောက်စာများ - ဗုဒ္ဓပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီး နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ခန့်အကြာတွင် ရေးထိုးခဲ့သည့် ကျောက်စာများ၌ ဗုဒ္ဓအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း။ ၃။ ထေရဝါဒနှင့် မဟာယာန ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကွဲများ၏ ကျမ်းစာများ - ဗုဒ္ဓ၏ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့် တရားဒေသနာများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း။ ၄။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများ - ဗုဒ္ဓအကြောင်းကို ဖော်ပြထားခြင်း။ ၅။ တရုတ်၊ တိဗက်၊ သီရိလင်္ကာ စသည့်နိုင်ငံများမှ ခရီးသွားမှတ်တမ်းများ - ဗုဒ္ဓနေထိုင်ခဲ့သည့် နေရာများသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားခြင်း။ ဤသက်သေအထောက်အထားများက ဗုဒ္ဓသည် သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် တကယ်ရှိခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေပါသည်။