မေးမြန်းပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။

ဗုဒ္ဓဝါဒအရ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို လေးစားရန်နှင့် မသတ်ဖြတ်ရန် သွန်သင်ထားပါသည်။ ပဉ္စသီလတွင် ပထမဆုံးသီလမှာ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ - သူတစ်ပါးအသက်ကို မသတ်ပါမည်ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။ စိုက်ပျိုးရေးတွင် ပိုးမွှားများကို သတ်ခြင်းသည် ဤသီလနှင့် ဆန့်ကျင်နေပါသည်။ သို့သော် စားဝတ်နေရေးအတွက် လိုအပ်ချက်အရ ပိုးသတ်ဆေးသုံးရခြင်းကို နားလည်နိုင်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဝါဒအရ အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်ကို အကြံပြုလိုပါသည်။ ဥပမာ - ၁။ သဘာဝနည်းလမ်းများကို တတ်နိုင်သမျှ အသုံးပြုခြင်း ၂။ ပိုးမွှားထိန်းချုပ်ရေးအတွက် ဇီဝနည်းပညာများ အသုံးပြုခြင်း ၃။ ပိုးသတ်ဆေးသုံးရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်မှသာ အနည်းဆုံးပမာဏကို အသုံးပြုခြင်း ဤနည်းဖြင့် သက်ရှိများကို အတတ်နိုင်ဆုံး မထိခိုက်စေဘဲ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်နိုင်ပါသည်။ အကျိုးနှင့်အပြစ်ကို ချိန်ဆပြီး သင့်တော်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် အရေးကြီးပါသည်။

ဤအခြေအနေကို "အာသာဝန" ခေါ်ပါသည်။ အာသာဝနသည် တဏှာ၏ပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး လိုချင်တပ်မက်မှုများကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းဖြစ်ပါသည်။ စိတ်ငြိမ်းအေးရန် အကြံပြုချက်များမှာ: ၁။ အနိစ္စသဘောကို ဆင်ခြင်ပါ။ အရာခပ်သိမ်းသည် ပြောင်းလဲတတ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားမည်။ ၂။ မိမိ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိပါ။ အခွင့်အရေးရလာမည်ဟု မျှော်လင့်ပါ။ ၃။ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ပါ။ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာစေမည်။ ၄။ အာနာပါနဘာဝနာ ပွားများပါ။ ထွက်သက်ဝင်သက်ကို သတိဖြင့် မှတ်သားခြင်းဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်မှုရရှိနိုင်ပါသည်။ ၅။ မေတ္တာဘာဝနာ ပွားများပါ။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မေတ္တာပို့သခြင်းဖြင့် စိတ်အေးချမ်းမှုရရှိနိုင်ပါသည်။ ဤနည်းလမ်းများကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် စိတ်အေးချမ်းမှုရရှိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် တရားထိုင်ခြင်းကို နေ့စဉ်ပုံမှန်ပြုလုပ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းသောအလေ့အကျင့်ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် တရားအားထုတ်မှုကို စနစ်တကျပြုလုပ်နေကြောင်း ပြသနေပါသည်။ သို့သော် အရေးကြီးသည်မှာ ဤအတွေးအခေါ်များကို စွဲလမ်းခြင်းမပြုရန်ဖြစ်ပါသည်။ သောတာပန်မဂ်သည် နက်နဲသောအကြောင်းတရားဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်အခြေအနေတစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်မဟုတ်ပါ။ ယင်းသည် ကုသိုလ်ကံကောင်းမှုများ၊ ပညာဉာဏ်နှင့် သတိပဋ္ဌာန်တို့၏ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ရရှိလာသောရလဒ်ဖြစ်ပါသည်။ သင်၏လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အနေဖြင့် အကဲဖြတ်ရန် မသင့်လျော်ပါ။ ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် မိမိကိုယ်ကို အကဲဖြတ်ခြင်းထက် မိမိ၏ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အားပေးပါသည်။ သင်၏တရားအားထုတ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါ။ သင်၏ဆရာသမားနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ။ သင်၏တိုးတက်မှုကို သတိဖြင့် လေ့လာပါ။ အဓိကအချက်မှာ စိတ်ရှည်သည်းခံခြင်း၊ စေတနာထားခြင်းနှင့် သတိပဋ္ဌာန်ထားခြင်းတို့ဖြင့် တရားအားထုတ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်ပါသည်။

သောတာပန်မဂ်သည် အလွန်စင်ကြယ်သော စိတ်အခြေအနေမှ ရရှိပါသည်။ ဤစိတ်အခြေအနေတွင် အာသဝကိလေသာများ ယာယီချုပ်ငြိမ်းပြီး၊ နိဗ္ဗာန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်မှောက်ပြုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤစိတ်အခြေအနေသည် အထက်တွင် ဖော်ပြထားသော ဗုဒ္ဓဘဝနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အခြေခံအဆင့်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဘဝသည် အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာတရားကို သိမြင်ပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးကို ကယ်တင်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသော အခြေအနေဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် သောတာပန်မဂ်သည် နိဗ္ဗာန်ဆီသို့ သွားရာလမ်း၏ ပထမဆုံးခြေလှမ်းဖြစ်ပြီး၊ ဗုဒ္ဓဘဝသို့ ရောက်ရှိရန် နောက်ထပ် အဆင့်များစွာ လိုအပ်ပါသေးသည်။

ဒီလိုအားထုတ်နေတာဟာ အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဝိပဿနာဘာဝနာကို စနစ်တကျပုံမှန်အားထုတ်နေတာဟာ တရားထူးတရားမြတ်ရရှိဖို့အတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေပါတယ်။ ရုပ်နာမ်နဲ့အဘိဓမ္မာတရားတွေကို လေ့လာနေတာဟာလည်း ဝိပဿနာအားထုတ်မှုအတွက် အထောက်အပံ့ကောင်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ သင်၏ အသိဉာဏ်ထဲမှာ သတိထား၍ သိလိုက်ခြင်းဟာ မဂ္ဂသစ္စာကြောင့် သမုဒယသစ္စာ ချုပ်ငြိမ်းပြီး ဥပါဒါန်ခန္ဓာငါးပါး ဒုက္ခသစ္စာ ချုပ်ငြိမ်းတယ်လို့ သိနေတာဟာ ဝိပဿနာဉာဏ်တွေ ရင့်သန်လာတဲ့ လက္ခဏာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော် ဒီလိုအသိဉာဏ်တွေရရှိလာတဲ့အခါမှာ ဒီဟာတွေကို စွဲလမ်းမှုမဖြစ်အောင် သတိထားရပါမယ်။ တရားထူးတရားမြတ်ရပြီလို့ မထင်မှတ်မိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဆရာသမားများထံ အကြံဉာဏ်တောင်းခံပြီး ဆက်လက်အားထုတ်သင့်ပါတယ်။ ဝိပဿနာအားထုတ်မှုဟာ စဉ်ဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်ရမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ယခုလိုအသိဉာဏ်တွေရရှိလာတာဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ဖြစ်ပေမယ့် ဆက်လက်ပြီး သတိနဲ့ယှဉ်တွဲကာ အားထုတ်သွားဖို့ လိုအပ်ပါသေးတယ်။

စိတ်သန္တာန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာအယူအဆအရ သီးခြားတည်ရှိသောအရာများ မဟုတ်ပါ။ စိတ်သန္တာန်သည် ရုပ်နှင့်နာမ်တို့၏ အစဉ်မပြတ် ဖြစ်ပျက်နေသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်သန္တာန်ကို ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်နေရာရာတွင် တည်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ ထိုစိတ်သန္တာန်သည် ယခင်ဘဝက ပြုခဲ့သော ကံအကျိုးပေးမှုအလိုက် နောက်ဘဝသို့ ကူးပြောင်းသွားပါသည်။ ဤသည်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ပဋိသန္ဓေသဘောတရားဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ဤအဖြစ်အပျက်များသည် တစ်ခဏချင်းစီ ဖြစ်ပျက်နေသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ တည်မြဲသော "အတ္တ" ဟူ၍ မရှိကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်ရန် အရေးကြီးပါသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာအရ နောင်ဘဝရှိခြင်းကို အောက်ပါအချက်များဖြင့် သက်သေပြနိုင်ပါသည်: ၁။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ ရှေးဘဝများစွာကို အမှတ်ရခြင်း - ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် မိမိ၏ရှေးဘဝပေါင်းများစွာကို အမှတ်ရတော်မူခဲ့ပြီး ဇာတ်တော်များတွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ ၂။ ကံ၊ ကံ၏အကျိုးရှိခြင်း - ကောင်းမှုကံ၊ မကောင်းမှုကံများ၏ အကျိုးဆက်သည် ယခုဘဝတွင် မပြည့်စုံပါက နောင်ဘဝများတွင် ဆက်လက်အကျိုးပေးသည်။ ၃။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော် - အကြောင်းတရားများကြောင့် အကျိုးတရားများ ဆက်စပ်ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းသည် ဘဝများဆက်စပ်နေကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ၄။ သတ္တဝါများ၏ စိတ်သန္တာန်ဆက် မပြတ်ခြင်း - ခန္ဓာကိုယ်ပျက်စီးသွားသော်လည်း စိတ်သန္တာန်သည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ ၅။ ရှေးဘဝအမှတ်ရသူများ ရှိခြင်း - အချို့သောပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိမိတို့၏ရှေးဘဝများကို အမှတ်ရကြသည်။ သို့သော် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ယုံကြည်မှုထက် ကိုယ်တိုင်သိမြင်နိုင်ရန် တိုက်တွန်းထားပါသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် တရားအားထုတ်ခြင်းဖြင့် နောင်ဘဝရှိခြင်းကို သိမြင်နိုင်ပါသည်။

နောင်ဘဝရှိခြင်းကို ဗုဒ္ဓဘာသာအနေဖြင့် အောက်ပါအချက်များဖြင့် ရှင်းပြနိုင်ပါသည်: ၁။ ကံနှင့် ကံ၏အကျိုး သဘောတရား - ယခုဘဝတွင် ပြုလုပ်သော ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုများ၏ အကျိုးဆက်သည် နောင်ဘဝတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ယုံကြည်ခြင်း။ ၂။ ဝိညာဏ်စဉ်ဆက်မပြတ်ခြင်း - သေဆုံးချိန်တွင် နောက်ဆုံးစိတ်အစဉ်သည် နောင်ဘဝသို့ ဆက်လက်စီးဆင်းသွားသည်ဟု ယူဆခြင်း။ ၃။ ဘဝသံသရာလည်ခြင်း - သတ္တဝါများသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားကြောင်း ဗုဒ္ဓ၏ ဟောကြားချက်များ။ ၄။ ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ် - ဗုဒ္ဓနှင့် အချို့ပုဂ္ဂိုလ်များက မိမိတို့၏ အတိတ်ဘဝများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနိုင်ခြင်း။ ၅။ သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရန် လိုအပ်ခြင်း - နိဗ္ဗာန်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် နောင်ဘဝရှိသည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ သို့သော် ဗုဒ္ဓဘာသာသည် ယုံကြည်မှုထက် ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခံစားမှုကို ပိုမိုအလေးထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် တရားအားထုတ်ခြင်းဖြင့် အမှန်တရားကို ကိုယ်တိုင်သိမြင်ရန် တိုက်တွန်းပါသည်။

ဒီမေးခွန်းကတော့ အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပါ။ အိပ်နေချိန်မှာ ဘဝင်စိတ်ဖြစ်နေတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အိပ်ရေးဝဖို့က လူသားတိုင်းအတွက် အရေးကြီးပါတယ်။ အိပ်နေချိန်မှာ ကိလေသာကို တိုက်ဖျက်ဖို့ အတွက် အိပ်မယောင်းခင် တရားထိုင်တာ၊ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်တွေကို အာရုံပြုတာတို့လို့ ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ နိုးလာတဲ့အခါလည်း ချက်ချင်းပဲ သတိထားပြီး တရားကို ဆက်လက်အားထုတ်သင့်ပါတယ်။ နေ့စဉ်ဘဝမှာလည်း သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို လေ့ကျင့်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ကို အမြဲနိုးကြားနေအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အိပ်နေချိန်မှာတောင် သတိရှိရှိနဲ့ အိပ်မက်မက်နိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ကို အမြဲလေ့ကျင့်ပေးနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါမှသာ အိပ်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် ကိလေသာတွေကို ကာကွယ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓဟောကြားတော်မူသော တရားတော်များအရ လူတို့၏ဒုက္ခသည် သူတို့၏စိတ်ထဲမှ အကောင်းအဆိုး ခွဲခြားတတ်သော တဏှာ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ လူတို့သည် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းသော အခြေအနေကို တောင့်တနေကြပါသည်။ ရှိပြီးသားအရာများကို ကျေနပ်မှုမရှိဘဲ ပိုကောင်းသောအရာများကို လိုချင်တပ်မက်နေကြပါသည်။ ထိုသို့ တပ်မက်မှုများကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထို့အပြင် လူတို့သည် မိမိတို့နှင့် သဘောထားမတူသူများကို မုန်းတီးကြပါသည်။ ဒေါသဖြစ်ကြပါသည်။ ထိုမုန်းတီးမှု၊ ဒေါသတို့ကြောင့် ပဋိပက္ခများ၊ စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလာပါသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် လူတို့သည် အမှန်တရားကို မသိနားမလည်ကြပါ။ မိမိတို့၏ဘဝသည် မမြဲသော၊ ဒုက္ခနှင့်ပြည့်နှက်နေသော အရာဖြစ်ကြောင်း မသိကြပါ။ ထိုသို့ မသိနားမလည်မှုကြောင့် မှားယွင်းသော လုပ်ဆောင်မှုများ ပြုလုပ်ကြပြီး ဒုက္ခရောက်ကြရပါသည်။ သို့ဖြစ်၍ လူတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်ရန်၊ တပ်မက်မှု၊ မုန်းတီးမှုတို့ကို လျှော့ချရန်နှင့် အမှန်တရားကို သိမြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်သင့်ပါသည်။ ထိုသို့ ကြိုးစားခြင်းဖြင့် စစ်မှန်သော ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ချမ်းသာမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။