မေးမြန်းပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။

ကျေးဇူးပြုပီး ဘုရားတရားနှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းများကိုသာ မေးပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အခြေခံကျင့်ဝတ်များနှင့် တရားဓမ္မအကြောင်းကိုသာ ဆွေးနွေးပေးနိုင်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေများအတွက် ကျွမ်းကျင်သူများထံမှ အကြံဉာဏ်တောင်းခံသင့်ပါသည်။

ဗုဒ္ဓသည် "အတ္တ" နှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသော အဖြေပေးရန် ရှောင်ရှားခဲ့ပါသည်။ အကြောင်းမှာ: ၁။ "အတ္တ" ရှိသည် သို့မဟုတ် မရှိဟု အတိအကျပြောခြင်းသည် အစွန်းရောက်အယူအဆ နှစ်ခုအနက် တစ်ခုခုသို့ ကျရောက်စေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၂။ ဗုဒ္ဓ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရေးဖြစ်ပြီး၊ "အတ္တ" အကြောင်း အငြင်းပွားနေခြင်းသည် ထိုရည်ရွယ်ချက်နှင့် မသက်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၃။ "အတ္တ" အကြောင်း စဉ်းစားနေခြင်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် အထောက်အကူမဖြစ်ဘဲ၊ အချိန်ကုန်ခြင်းသာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၄။ ဗုဒ္ဓက အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ သဘောတရားများကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး၊ ဤတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း ဟောကြားခဲ့ပါသည်။

နောင်ဘဝဆိုတာ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ရှိပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အဓိကသွန်သင်ချက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် (အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်မှု) သဘောတရားအရ သတ္တဝါတွေဟာ သံသရာလည်နေကြပါတယ်။ ကံကြောင့် တစ်ဘဝပြီး တစ်ဘဝ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နိဗ္ဗာန်ရောက်ရင်တော့ နောင်ဘဝဆိုတာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ နောင်ဘဝဆိုတာ ရှိသလို၊ နောင်ဘဝကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းလည်း ရှိပါတယ်။

ဘုရားဟောကြားတော်မူသော တရားတော်များအရ ကံ၊ ကံ၏အကျိုးကို ယုံကြည်ရပါမည်။ မကောင်းမှုကံများ ပြုလုပ်သော်လည်း ချက်ချင်းအကျိုးပေးခြင်း မရှိသည့်တိုင် နောင်တမလွန်ဘဝများတွင် ဆိုးကျိုးခံစားရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သူတစ်ပါးအပေါ် မနာလိုဝန်တိုစိတ်မထားဘဲ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်စွာဖြင့် နေထိုင်ကျင့်ကြံရန် အရေးကြီးပါသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်းဖြင့် စိတ်ချမ်းသာမှုရရှိပြီး နောင်တမလွန်ဘဝများတွင်လည်း ကောင်းကျိုးခံစားရမည်ဖြစ်ပါသည်။

ဘုရားရှိခိုးခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအတွက် အရေးကြီးသော အလေ့အကျင့်တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားရှိခိုးခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မ၊ သံဃာ တည်းဟူသော ရတနာသုံးပါးအပေါ် ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် စိတ်ကိုငြိမ်သက်စေပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်စေရန် နှင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုလုပ်ရန် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားရရှိစေပါသည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားရှိခိုးခြင်းထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ ဗုဒ္ဓ၏ ဆုံးမဟောကြားချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး လက်တွေ့ဘဝတွင် ကျင့်သုံးနိုင်ရန်ဖြစ်ပါသည်။

ဝိပႆနာရႈတဲ့အခါ ဥပါဒါနကၡႏၶာကို ရႈရတာပါ။ အာရုံ ၅ ပါး ၆ ပါးကို ဥပါဒါန်စွဲလို့ ဥပါဒါနကၡႏၶာ ဖြစ်လာတာကို သိအောင်ရႈရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရႈမှတ်သူက ဥပါဒါန်မစွဲဘဲ ရႈရပါတယ်။ တဏှာ ဒိဋ္ဌိနဲ့ စွဲပြီးမှ ရႈရတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဝိပႆနာရႈတယ်ဆိုတာ အာရုံပေါ်လာတိုင်း မြင်တာ ကြားတာစတဲ့ ဥပါဒါနကၡႏၶာတွေကို သတိနဲ့ အမှန်အတိုင်း သိအောင်ရႈတာပါ။ ဒီလိုရႈရင်း ဥပါဒါနကၡႏၶာတွေရဲ့ မမြဲခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ အတ္တမရှိခြင်းကို သိမြင်လာပြီး တဏှာ ဒိဋ္ဌိ ဥပါဒါန်တွေ ကင်းသွားအောင် ကြိုးစားရတာဖြစ်ပါတယ်။

စိတ်ပူပန်မှုတွေကို လျော့ပါးစေဖို့ ဗုဒ္ဓဝင်တရားတော်များမှာ အောက်ပါနည်းလမ်းများကို ညွှန်ကြားထားပါတယ်: ၁။ သတိပဋ္ဌာန်ဘာဝနာ ပွားများခြင်း - လက်ရှိခဏကို အာရုံပြုပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပါတယ်။ ၂။ မေတ္တာဘာဝနာ ပွားများခြင်း - မိမိကိုယ်ကို၊ သူတစ်ပါးကို မေတ္တာပို့ခြင်းဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လျော့ပါးစေပါတယ်။ ၃။ ဓမ္မစကားများ စဉ်းစားခြင်း - ဘဝ၏ မမြဲခြင်းသဘောကို နားလည်လက်ခံခြင်းဖြင့် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုရရှိစေပါတယ်။ ၄။ အကုသိုလ်စိတ်များကို သတိဖြင့် စောင့်ကြည့်ခြင်း - စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သတိထားမိစေပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လွှတ်ထားတတ်လာပါလိမ့်မယ်။ ဤနည်းလမ်းများကို ပုံမှန်လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားစေနိုင်ပါတယ်။

ကျေးဇူးပြုပီးဘုရားတရားနှင့်ပါတ်သတ်တာကိုသာမေးပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် သက်ဆိုင်သော မေးခွန်းများကိုသာ ဖြေဆိုပေးနိုင်ပါသည်။

လပြည့်လကွယ်ရက်များကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များက အထူးဂရုစိုက်ကြခြင်းမှာ ဘာသာရေးအရ အရေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းဂန်များအရ ဤရက်များသည် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်၏ အရေးကြီးသော ဖြစ်ရပ်များနှင့် ဆက်စပ်နေပါသည်။ ဥပမာ - ဗုဒ္ဓဘုရားရှင် ဖွားမြင်ခြင်း၊ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားဘဝမှ တောထွက်တော်မူခြင်း၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်တော်မူခြင်း၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူခြင်း စသည်တို့သည် လပြည့်နေ့များတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်ကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များသည် လပြည့်လကွယ်ရက်များတွင် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ခြင်း၊ တရားဓမ္မနာယူခြင်း၊ ဘုရားဖူးခြင်း စသည့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို အထူးဂရုပြု ဆောင်ရွက်လေ့ရှိကြပါသည်။ ဤရက်များသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုရန် အထူးသင့်တော်သောရက်များအဖြစ် ယူဆကြပါသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် အိပ်စက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသော အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိပါ။ သို့သော် ဗုဒ္ဓဟောကြားခဲ့သည့် မဇ္ဈိမပဋိပဒါ (အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်) အရ အိပ်စက်ခြင်းကို အလွန်အကျွံမဖြစ်စေဘဲ၊ လုံလောက်သော အနားယူမှုရရှိရန် အကြံပြုထားပါသည်။ ပုထုဇဉ်များအတွက် ၆-၈ နာရီခန့် အိပ်စက်ခြင်းသည် သင့်တော်သည်ဟု ယူဆနိုင်ပါသည်။ သို့သော် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေ၊ လုပ်ငန်းဆောင်တာများပေါ် မူတည်၍ ကွာခြားနိုင်ပါသည်။ အဓိကအားဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်နှင့် နေ့စဉ်တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကောင်းစွာထမ်းဆောင်နိုင်ရန် လုံလောက်သော အိပ်စက်မှုရှိရန် အရေးကြီးပါသည်။