မေးမြန်းပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။

ပဥ္စခန္ဓာနှင့် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာကို ခွဲခြားပြောဆိုခြင်းသည် အဓမ္မတရားဟု မဆိုနိုင်ပါ။ ဗုဒ္ဓဝါဒီများအနေဖြင့် ဤခန္ဓာနှစ်မျိုးကို ခွဲခြားနားလည်ရန် အရေးကြီးပါသည်။ ပဥ္စခန္ဓာသည် ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဏဟူသော ခန္ဓာငါးပါးကို ဆိုလိုပြီး၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာသည် တဏှာဖြင့် စွဲလမ်းမှုရှိသော ခန္ဓာငါးပါးကို ဆိုလိုပါသည်။ ဤခန္ဓာနှစ်မျိုးကို နားလည်ခြင်းဖြင့် သံသရာလည်ပတ်မှု၏ သဘောကို ပိုမိုနက်နဲစွာ သိမြင်နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤခန္ဓာနှစ်မျိုးကို ခွဲခြားပြောဆိုခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဝါဒ၏ အခြေခံသဘောတရားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်စေရန် အထောက်အကူပြုသောကြောင့် အဓမ္မတရားဟု မဆိုနိုင်ပါ။

ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ပညတ်ဓမ္မာရုံအာရုံ အစဉ်မရှီပါဟု ဆင်ခြင်ရှုပွါးခြင်းသည် သစ္စာတရားကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။ ဤသို့ရှုပွါးခြင်းဖြင့် အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ သဘောတရားများကို ပိုမိုသိမြင်လာပြီး၊ ဥပါဒါန်ကင်းမဲ့ခြင်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဦးတည်သွားပါလိမ့်မည်။ ဤနည်းဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကို သန့်စင်စေပြီး၊ ကိလေသာများလျော့ပါးကာ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းတရားကို ပွားများနိုင်ပါသည်။

ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ပညတ်ဓမ္မာရုံအာရုံ အစဉ်မရှိကြောင်း ဆင်ခြင်ရှုပွားခြင်းသည် လောကုတ္တရာဉာဏ်အမြင်ကို ရရှိစေနိုင်ပါသည်။ ဤသို့ရှုပွားခြင်းဖြင့် အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ သဘောတရားများကို သိမြင်လာပြီး၊ ဥပါဒါန် (စွဲလမ်းမှု) များ လျော့ပါးလာကာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ချဉ်းကပ်နိုင်စေပါသည်။ ဆက်လက်၍ သတိပဋ္ဌာန်ဘာဝနာကို အားထုတ်ခြင်းဖြင့် ဝိပဿနာဉာဏ်များ ထက်သန်လာပြီး၊ မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်များ ရရှိကာ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်တရားတော်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဝိနည်းပိဋကတွင် ရဟန်းတော်များအတွက် သာမန်အားဖြင့် မာကျောသောနေရာ၌ အိပ်စက်ရန် မှာကြားထားပါသည်။ စေနာသနက္ခန္ဓကပါဠိတော်၌ "မာကျောသောအခင်းပေါ်တွင် အိပ်စက်ခြင်းသည် လျှော့တက်မှုကို ဖြစ်စေ၍ သတိသမ္ပဇည်နှင့် ပြည့်စုံစေ၏" ဟု ဖော်ပြထားပါသည်။ ဤသို့ မာကျောသောနေရာတွင် အိပ်ခြင်းဖြင့် ပျင်းရိမှု၊ ငိုက်မျဉ်းမှုတို့ကို လျော့နည်းစေပြီး သတိသမ္ပဇည်ကို တိုးတက်စေပါသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် မာကျောသောနေရာတွင် အိပ်စက်ခြင်းကို အားပေးထားပါသည်။ ဒီဃနိကာယ် မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်တွင် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် နောက်ဆုံးအိပ်စက်ရာတွင် သစ်ပင်နှစ်ပင်ကြား မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်ယာဘက်နဲ့ပက်လက်အိပ်တော်မူခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားပါသည်။ ထို့အပြင် ဝိနည်းပိဋကတ်တွင် ရဟန်းများအတွက် ပက်လက်အိပ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး၊ ညာဘက်နဲ့ တောင့်တောင့်အိပ်ရန် ညွှန်ကြားထားပါသည်။ ဤသည်မှာ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်ပြီး သတိရှိစွာ အိပ်စက်နိုင်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။

ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် ရဟန်းတွေအတွက် မာကြောတဲ့နေရာမှာအိပ်စက်ဖို့ မှာကြားထားပါတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာကို မပျော့ညံ့စေဖို့၊ တဏှာကိုလျော့နည်းစေဖို့နဲ့ သတိသမ္ပဇဉ်ရှိစွာနေထိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဟောကြားထားတာဖြစ်ပါတယ်။ ရဟန်းတွေဟာ ပျော့အိအောင်ထိုင်ခြင်း၊ အိပ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်ပြီး၊ မာကြောတဲ့နေရာမှာ အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ပွားများနိုင်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ရဟန်းတော်များအတွက် မြေပြင် သို့မဟုတ် မာကျောသော နေရာတွင် အိပ်စက်ခြင်းကို အားပေးထားပါသည်။ ဤသည်မှာ ဇိမ်ခံခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ရိုးရှင်းစွာနေထိုင်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် လူပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် ဤသို့ မဖြစ်မနေ လိုက်နာရန် မဟုတ်ပါ။ အဓိကအချက်မှာ လူတိုင်း မိမိတို့၏ ကျန်းမာရေးနှင့် အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ သင့်တော်သော နေရာတွင် အိပ်စက်နိုင်ပါသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ စိတ်ဓာတ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိရန် ဖြစ်ပါသည်။

ရဟန်းတော်များအတွက် သင့်တော်သည့် အိပ်ရာမွေ့ရာများမှာ ရိုးရှင်းပြီး လျော်ကန်သင့်မြတ်သော အရာများဖြစ်ရပါမည်။ သာမန်အားဖြင့် မာကျောသော နေရာ (ကြမ်းပြင်၊ ဖျာ စသည်) တွင် အိပ်စက်ခြင်းကို အားပေးပါသည်။ သို့သော် ကျန်းမာရေးအခြေအနေပေါ် မူတည်၍ ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာရှိသော အိပ်ရာမွေ့ရာကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ အဓိကအားဖြင့် လွန်ကဲသော ဇိမ်ခံမှုနှင့် ကာမဂုဏ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အရာများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ရဟန်းသံဃာများအတွက် အိပ်စက်ရန် နေရာနှင့်ပတ်သက်၍ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝိနည်းစည်းကမ်းများရှိပါသည်။ ရဟန်းများသည် သာမန်အားဖြင့် မြင့်မားသော သို့မဟုတ် ဖိတ်ဖိတ်တောက် မွေ့ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရပါသည်။ သို့သော် ကျန်းမာရေးအခြေအနေ သို့မဟုတ် အခြားလိုအပ်ချက်များကြောင့် မွေ့ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်ရန် လိုအပ်ပါက ခွင့်ပြုနိုင်ပါသည်။ အဓိကအချက်မှာ ရဟန်းသံဃာများသည် ရိုးရှင်းသော နေထိုင်မှုပုံစံကို လိုက်နာရန်ဖြစ်ပါသည်။

ကိုးပါးမြောက်သီလဆိုတာ ရဟန်းသံဃာတော်များ အဓိကထားလိုက်နာရတဲ့ သီလတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ "သောဏ" လို့ခေါ်တဲ့ ရွှေငွေတို့ကို သုံးစွဲခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသီလရဲ့အဓိပ္ပာယ်က ရဟန်းသံဃာတော်များဟာ ငွေကြေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို မလုပ်ဆောင်သင့်ဘူးဆိုတာကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဥပမာ - ငွေကြေးလက်ခံခြင်း၊ ငွေကြေးအသုံးပြုခြင်း၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခြင်းစတာတွေကို ရှောင်ကြဉ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသီလကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့် ရဟန်းသံဃာတော်များဟာ လောကီရေးရာများမှ ကင်းကွာပြီး တရားဓမ္မနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စရပ်များကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီသီလဟာ လောဘစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရာမှာလည်း အထောက်အကူဖြစ်စေပါတယ်။