မေးမြန်းပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။

ကုသိုလ်ကို အနည်းအများ ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာအယူအဆအရ ကုသိုလ်ကြီးငယ်ဟာ စေတနာအားပေါ် မူတည်ပါတယ်။ ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ စေတနာနဲ့ ပြုလုပ်တဲ့ကုသိုလ်က ပိုကြီးမားတဲ့အကျိုးပေးပါတယ်။ ဥပမာ - ၁။ ဆွမ်းလှူဒါန်းတဲ့အခါ ကြည်ညိုသဒ္ဓါတရားကြီးမားစွာနဲ့ လှူဒါန်းတာက ပုံမှန်လှူဒါန်းတာထက် ပိုကြီးမားတဲ့ကုသိုလ်ဖြစ်ပါတယ်။ ၂။ တရားအားထုတ်တဲ့အခါ စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ အချိန်ပိုပေးပြီး အားထုတ်တာက ပုံမှန်အားထုတ်တာထက် ပိုကြီးမားတဲ့ကုသိုလ်ရပါတယ်။ ၃။ သီလဆောက်တည်တဲ့အခါ ပိုပြီးကြာရှည်စွာ ဆောက်တည်တာက ပိုကြီးမားတဲ့ကုသိုလ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကုသိုလ်ငယ်ကြီးဟာ အရေးကြီးဆုံးမဟုတ်ပါဘူး။ မိမိတတ်နိုင်သလောက် ဖြူစင်တဲ့စေတနာနဲ့ ပြုလုပ်တဲ့ကုသိုလ်တိုင်းဟာ တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ကုသိုလ်ကို အစဉ်မပြတ် ပြုလုပ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

ကုသိုလ်ဆိုတာ ရိုးရှင်းစွာပြောရရင် ကောင်းသောအကျင့်၊ ကောင်းသောအလုပ်ကို ဆိုလိုပါတယ်။ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးကို နှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်ကိုကြည်လင်စေသော၊ ချမ်းသာစေသောအကြောင်းတရားများကို ကုသိုလ်လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဥပမာ - သူတပါးကို ကူညီခြင်း၊ စာနာခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ ကိုယ်ချင်းစာတရားထားခြင်း စတာတွေဟာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုကောင်းမှုတွေက ကိုယ့်စိတ်ကိုကြည်လင်စေပြီး ချမ်းသာစေပါတယ်။

နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ နေရာတစ်ခုတော့မဟုတ်ပါဘူး။ နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ စိတ်ရဲ့အပြည့်အဝငြိမ်းချမ်းမှု အခြေအနေတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ စတဲ့ကိလေသာတရားအားလုံး လုံးဝကင်းစင်သွားတဲ့အခြေအနေကိုဆိုလိုတာပါ။ နိဗ္ဗာန်မှာ ဆင်းရဲဒုက္ခအားလုံး ချုပ်ငြိမ်းသွားပြီး၊ ဘဝသံသရာရဲ့ ဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်သွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် နိဗ္ဗာန်ဟာ စိတ်ရဲ့အမြင့်ဆုံးငြိမ်းအေးမှု အခြေအနေတစ်ခုလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။

မေတ္တာမပျက်ပဲခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော စိတ်နေစိတ်ထားတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာအယူအဆအရ ဤသို့ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် အောက်ပါအချက်များကို လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်ပါသည်: ၁။ မေတ္တာဘာဝနာပွားများပါ။ ထိုသူအပေါ် စေတနာကောင်းထားရှိခြင်းဖြင့် စတင်ပါ။ ၂။ ကံ-ကံ၏အကျိုးတရားကို နားလည်လက်ခံပါ။ လူတိုင်းသည် မိမိပြုခဲ့သောကံကြောင့် အကျိုးခံစားရကြောင်း သိမှတ်ပါ။ ၃။ ကိုယ်ချင်းစာတရားထားရှိပါ။ ထိုသူ၏နေရာမှ ကြည့်ပြီး နားလည်ရန်ကြိုးစားပါ။ ၄။ လေးနက်စွာဆင်ခြင်သုံးသပ်ပါ။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် မိမိအတွက်ပါ အကျိုးရှိကြောင်း သတိပြုပါ။ ၅။ သည်းခံခွင့်လွှတ်သော စိတ်ထားကို တဖြည်းဖြည်းမွေးမြူပါ။ ၆။ ခွင့်လွှတ်နိုင်ရန် ဆုတောင်းပဌနာပြုပါ။ ဤနည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် မေတ္တာမပျက်ပဲ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ပါသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ခဏတည်းဖြင့် ပြီးမြောက်သွားမည့်အရာ မဟုတ်ဘဲ စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။

ကျေးဇူးပြုပီး ဘုရားတရားနှင့်ပတ်သက်တာ မေးပါခင်ဗျား။ ဗုဒ္ဓဘာသာနည်းအရ မိသားစုဆက်ဆံရေးကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် မေတ္တာတရား၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်ခြင်းတရား စသည်တို့ကို ကျင့်သုံးသင့်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သင့်အခြေအနေကို အသေးစိတ်မသိရလို့ တိကျတဲ့အကြံပေးဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဘုရားတရားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းမျိုး မေးပါက ပိုပြီး အသေးစိတ် ဖြေကြားပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာနည်းအရ သင်၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။ တရားထိုင်ခြင်းသည် စိတ်ကိုအာရုံစူးစိုက်စေပြီး ဉာဏ်ပညာတိုးပွားစေပါသည်။ ငိုက်မျဉ်းခြင်းသည် သဘာဝကျသော်လည်း၊ သင်၏အဓိဋ္ဌာန်ခိုင်မာမှုက ချီးကျူးထိုက်ပါသည်။ သို့သော် တရားထိုင်ရာတွင် အလွန်အမင်းဇွတ်အတင်းမကြိုးစားသင့်ပါ။ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးသက်သာစွာဖြင့် တရားထိုင်ခြင်းက ပိုမိုအကျိုးရှိပါသည်။ အချိန်တိုတိုလေး ထိုင်နိုင်သည့်တိုင် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုရရှိပါက ကောင်းမွန်ပါသည်။ သင်၏ကြိုးစားမှုနှင့် အဓိဋ္ဌာန်သည် သာဓုခေါ်လောက်ပါသည်။ ဆက်လက်၍ တရားကျင့်ကြံအားထုတ်နိုင်ပါစေ။

ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ ဆိုသည်မှာ ဗုဒ္ဓဝါဒတွင် အစွန်းရောက်သော ကာမဂုဏ်ခံစားမှုကို ဆိုလိုပါသည်။ ဤသည်မှာ လူ့ဘဝ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်အဖြစ် အာရုံငါးပါးမှ ရရှိသော ကာမချမ်းသာကို လိုက်စားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဟာ ဤအကျင့်ကို စွန့်လွှတ်ရန် သွန်သင်ခဲ့ပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အစစ်အမှန် ပြည့်ဝကျေနပ်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာကို မရရှိစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ကာမဂုဏ်များသည် ယာယီသာဖြစ်ပြီး၊ စိတ်ဆင်းရဲမှုနှင့် တွယ်တာမှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓက မဇ္ဈိမပဋိပဒါ (အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်) ကို လိုက်နာကျင့်သုံးရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပါသည်။ ဤနည်းဖြင့် ကာမဂုဏ်များကို လုံးဝရှောင်ကြဉ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မလိုအပ်သော စွဲလမ်းမှုမှ ကင်းဝေးစွာ သင့်တင့်မျှတစွာ ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပိုမိုကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာနှင့် အစစ်အမှန်ပြည့်ဝကျေနပ်မှုဆီသို့ ဦးတည်နိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။

ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးတို့၏ အဓိက အယူမှားမှာ အတ္တကိလမထာနုယောဂနှင့် ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ ဆိုသည့် အစွန်းနှစ်ဖက်ကို စွဲလမ်းခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ အတ္တကိလမထာနုယောဂ ဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေသော အကျင့်ဖြစ်ပြီး၊ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ ဆိုသည်မှာ ကာမဂုဏ်အာရုံများ၌ ပျော်မွေ့နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် ဤအစွန်းနှစ်ဖက်ကို ရှောင်ကြဉ်၍ မဇ္ဈိမပဋိပဒါ (အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်) ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးတို့သည် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို နားမလည်သေးသောကြောင့် ဤအစွန်းနှစ်ဖက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပါ။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးတို့အား ဓမ္မစကြာတရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဆိုသည်မှာ တရားအားထုတ်စဉ် သို့မဟုတ် တရားရပြီးနောက် မိမိရရှိခဲ့သော တရားအတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ဆင်ခြင်သော ဉာဏ်ပညာဖြစ်ပါသည်။ ဤဉာဏ်သည် မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်တို့ကို ရရှိပြီးနောက် ယင်းတို့၏သဘောကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်သုံးသပ်သောဉာဏ်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပြင် မိမိပယ်ခဲ့သော ကိလေသာများ၊ ကျန်ရှိနေသေးသော ကိလေသာများနှင့် နိဗ္ဗာန်၏သဘောတရားတို့ကိုလည်း ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်ပါသည်။ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်သည် မိမိ၏တရားအတွေ့အကြုံများကို ပိုမိုနက်နဲစွာ နားလည်စေရန်နှင့် ဆက်လက်ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်ရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။ ဤဉာဏ်ဖြင့် မိမိ၏တိုးတက်မှုကို အကဲဖြတ်နိုင်ပြီး၊ နောက်ထပ်လိုအပ်သည်များကို သိမြင်နိုင်ပါသည်။

ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် ဗောဓိပင်အောက်တွင် သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်တော်မူပြီးနောက် ဘုရားအဖြစ်သို့ရောက်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မိမိဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ဓမ္မစကြာပဝတ္တနသုတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူသောအခါ ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးအား ပထမဆုံးအကြိမ် မိမိဘုရားဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်းဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားဖြစ်ပြီးနောက် ၇ ရက်မြောက်နေ့တွင် ဖြစ်ပါသည်။