မေးမြန်းပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။

ဗုဒ္ဓဒဿနအရ Manifestation ဆိုတဲ့ သဘောတရားဟာ ဓမ္မနဲ့ အတူတူပဲလို့ ပြောလို့မရပါဘူး။ ဓမ္မဆိုတာ ဗုဒ္ဓရဲ့တရားတော်၊ သဘာဝတရားနဲ့ အမှန်တရားတွေကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဒါဟာ အမြဲတည်ရှိနေပြီး ပြောင်းလဲမှုမရှိပါဘူး။ Manifestation ဆိုတာကတော့ ပုံသဏ္ဍာန်ယူခြင်း၊ ထင်ရှားပေါ်လာခြင်းလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။ ဒါဟာ အကြောင်းတရားကြောင့် အကျိုးတရားဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သဘောတရားနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ဓမ္မကတော့ အမြဲတည်ရှိနေပြီး Manifestation ကတော့ အကြောင်းအကျိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။ ဒါကြောင့် ဒီနှစ်ခုဟာ မတူညီပါဘူး။ ဓမ္မက အမြဲတည်ရှိနေပြီး Manifestation က ယာယီဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။

ဒီမေးခွန်းကိုဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်အရ ရှင်းပြပါမယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ကာမရာဂ (လိင်ဆန္ဒ) ကို အကုသိုလ်တရားတစ်ခုအနေနဲ့ သတ်မှတ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဒုက္ခရဲ့အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သံသရာမှာ ဆက်လက်ကျင်လည်စေတဲ့ အကြောင်းတရားလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓဘာသာက လိင်ဆန္ဒကို လုံးဝပယ်ဖျက်ဖို့ မတိုက်တွန်းပါဘူး။ အိမ်ထောင်သည်တွေအတွက် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ခွင့်ပြုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကာမဂုဏ်ကို စွဲလမ်းခြင်း၊ အလွန်အကျွံလိုက်စားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ နိဗ္ဗာန်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတွေအတွက်တော့ လိင်ဆန္ဒကို လုံးဝချုပ်တည်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရဟန်းသံဃာတွေအတွက် ပြာသနိကကံ (လိင်ဆက်ဆံခြင်း) ကို တားမြစ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အချုပ်အားဖြင့် လိင်ဆန္ဒကို လုံးဝဆိုးတယ်လို့ မဆိုနိုင်ပေမယ့်၊ ဒီဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့နဲ့ စွဲလမ်းမှုမဖြစ်အောင် သတိထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာအရ ဥပုသ်သီလစောင့်တည်ရာတွင် ဂိမ်းဆော့ခြင်းများ ပြုလုပ်သင့်ပါသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ ဥပုသ်သီလစောင့်တည်ခြင်းသည် စိတ်ကိုသန့်စင်စေရန်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့တွင် အာရုံခံစားမှုများကို လျှော့ချပြီး တရားဘာဝနာပွားများခြင်း၊ တရားမြတ်နာခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သင့်ပါသည်။ ဂိမ်းဆော့ခြင်းသည် စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့်အတွက် ဥပုသ်သီလစောင့်တည်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်နေပါသည်။ သို့သော် အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ဂိမ်းအမျိုးအစားနှင့် ဆော့ကစားသည့်အချိန်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်သင့်ပါသည်။

မှန်ပါသည်။ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးပြိုင်ဆိုင်ကြသည့်အခါ ဗျာပါဒအကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ ပြိုင်ဆိုင်မှုကြောင့် သူတစ်ပါးအပေါ် မနာလိုဝန်တိုခြင်း၊ ရန်ငြိုးထားခြင်း၊ ဒေါသဖြစ်ခြင်းစသည့် အကုသိုလ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများတွင် သတိထားရန်လိုအပ်ပြီး၊ မိမိစိတ်ကို ဗုဒ္ဓတရားတော်နှင့်အညီ ထိန်းသိမ်းကျင့်ကြံကြရန် အရေးကြီးပါသည်။ မေတ္တာတရားဖြင့် ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြုလုပ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။

မနောကံ အကုသိုလ် သုံးပါးမှာ - ၁။ အဘိဇ္ဈာ (တပ်မက်ခြင်း) - သူတစ်ပါး၏ပစ္စည်းဥစ္စာကို မိမိပိုင်ဆိုင်လိုခြင်း၊ တောင့်တခြင်း။ ၂။ ဗျာပါဒ (ပျက်စီးစေလိုခြင်း) - သူတစ်ပါးအပေါ် မနာလိုဝန်တိုမှု၊ ရန်ငြိုးထားခြင်း၊ ပျက်စီးစေလိုခြင်း။ ၃။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ (မှားယွင်းသောအယူ) - ကံ-ကံ၏အကျိုးကို မယုံကြည်ခြင်း၊ အမှန်တရားကို မသိခြင်း။ ဤအကုသိုလ်သုံးပါးသည် စိတ်ထဲမှာဖြစ်ပေါ်သောကြောင့် မနောကံဟုခေါ်ဆိုပါသည်။ ဤအကုသိုလ်များကြောင့် စိတ်ညစ်ညူးပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များသည် ဤအကုသိုလ်များကို ရှောင်ကြဉ်ရန် သွန်သင်ဆုံးမထားပါသည်။

တရားထိုင်စဉ် နာကျင်မှုကို ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ အောက်ပါအတိုင်း နှလုံးသွင်းနိုင်ပါတယ်: 1. နာကျင်မှုကို သတိနဲ့ လေ့လာပါ။ ၎င်းရဲ့ သဘောသဘာဝ၊ ပြင်းထန်မှု၊ ပြောင်းလဲမှုတွေကို သတိထားမိအောင် ကြိုးစားပါ။ 2. နာကျင်မှုကို တွန်းလှန်ဖို့ မကြိုးစားပဲ လက်ခံပါ။ ယာယီဖြစ်စဉ်တစ်ခုအဖြစ် မြင်ပါ။ 3. နာကျင်မှုကြောင့် စိတ်ညစ်ညူးခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်းတွေကို သတိပြုပါ။ ဒီခံစားချက်တွေကိုလည်း လက်ခံပါ။ 4. နာကျင်မှုဟာ မမြဲခြင်းသဘောကို ပြသနေကြောင်း စဉ်းစားပါ။ ၎င်းဟာ အမြဲတမ်း မတည်မြဲဘဲ ပြောင်းလဲနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ 5. သင့်ရဲ့ အသက်ရှူခြင်းကို အာရုံစိုက်ပါ။ နာကျင်မှုကနေ အာရုံကို ဖယ်ထုတ်ပြီး အသက်ရှူခြင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိအောင် ကြိုးစားပါ။ 6. နာကျင်မှုကို လွှတ်ထားပြီး၊ မေတ္တာဘာဝနာကို ပွားများပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှင့် အခြားသတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မေတ္တာပို့သပါ။ ဤနည်းလမ်းများဖြင့် နာကျင်မှုကို သတိနဲ့ ကိုင်တွယ်ခြင်းဟာ တရားထိုင်ခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနဲ့ အသိဉာဏ်ကို တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။

ဤအတွေ့အကြုံသည် သင့်၏ဝိပဿနာဘာဝနာတိုးတက်လာခြင်းကို ညွှန်ပြနေပါသည်။ အလင်းမြင်ခြင်းသည် ဘာဝနာ၏ဖြစ်ပေါ်လာသောအမှတ်လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဤအလင်းကို စွဲလမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆခြင်းမပြုသင့်ပါ။ သင်သည် အလင်းကိုဖျက်ပစ်သည်မှာ မှန်ကန်ပါသည်။ ဝိပဿနာဘာဝနာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဖြစ်ပျက်နေသော ရုပ်နာမ်တရားများကို ပကတိအတိုင်း သိမြင်ရန်ဖြစ်ပါသည်။ အလင်းကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် အတွေ့အကြုံများကို စွဲလမ်းခြင်းသည် တရားအားထုတ်မှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါ။ သင့်အနေဖြင့် ဆက်လက်၍ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတိဖြင့် မှတ်သားနေသင့်ပါသည်။ မည်သည့်အတွေ့အကြုံမဆို ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အတိုင်း လက်ခံပြီး ဆက်လက်အားထုတ်ပါ။ ဤနည်းဖြင့် သင်သည် ပိုမိုနက်နဲသော အသိဉာဏ်နှင့် အမှန်တရားသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်အရ ဘုရားလျှူတာနဲ့ လိုအပ်သူကို ကူညီတာ နှစ်ခုလုံးက ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေပါ။ ဒါပေမယ့် တကယ်လိုအပ်နေတဲ့သူကို ကူညီတာက ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ဘုရားကိုလျှူတာက ကိုယ့်စိတ်ကို ကြည်လင်စေပြီး သဒ္ဓါတရားတိုးပွားစေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လိုအပ်နေသူကို ကူညီခြင်းက တိုက်ရိုက်အကျိုးပြုတာဖြစ်လို့ ပိုမြင့်မြတ်တဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုဖြစ်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဟာ သနားကရုဏာထားဖို့၊ ချစ်ခင်မေတ္တာပွားဖို့ သွန်သင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တကယ်လိုအပ်နေတဲ့သူကို ကူညီတာဟာ ဗုဒ္ဓရဲ့တရားတော်နဲ့ ပိုညီညွတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နှစ်ခုလုံးကို လုပ်နိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဘုရားကိုလည်း လျှူဒါန်းပြီး၊ လိုအပ်သူတွေကိုလည်း ကူညီနိုင်ရင် ပိုပြီးကောင်းမွန်ပါတယ်။

မြန်မာလိုဘဲနားလည်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်အရ ဘုရားရှိခိုးခြင်းသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ မရှိခိုးရုံဖြင့် ငရဲကျမည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ ငရဲကျခြင်းသည် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ကြီးလေးသည့် အကုသိုလ်ကံများကြောင့်သာ ဖြစ်ပါသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ဘုရားရှိခိုးခြင်းထက် ဗုဒ္ဓ၏ ဆုံးမသွန်သင်ချက်များကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်း၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် မကောင်းမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတို့က ပိုမိုအရေးကြီးပါသည်။

ဗုဒ္ဓဝါဒအရ စိတ်တစ်ခုတွင် အဓိကဖြစ်စဉ် ၄ မျိုး ပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ - ၁။ ဝိတက် - အာရုံကို စတင်ကြံစည်ခြင်း ၂။ ဝိစာရ - အာရုံကို ဆက်လက်စူးစမ်းဆင်ခြင်ခြင်း ၃။ ပီတိ - နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်း ၄။ သုခ - ချမ်းသာခြင်း ဤဖြစ်စဉ်များသည် စိတ်တစ်ခုအတွင်း အတူတကွ ဖြစ်ပေါ်နေကြပါသည်။ သို့သော် စိတ်၏အဆင့်အတန်းပေါ် မူတည်၍ ဖြစ်စဉ်အားလုံး သို့မဟုတ် အချို့သာ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ဤဖြစ်စဉ်များကို နားလည်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်သဘာဝကို ပိုမိုသိမြင်နိုင်ပြီး၊ တရားဘာဝနာ ပွားများရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေပါသည်။