အရင်ကထိုင်၍ဝိပဿနာရှု့စဉ်တစ်နာရီခန့်ထိုင်၍ရှုမှတ်နိုင်သည်။ယခုနှစ်ရက်ခန့်အတွင်း မိနစ်၄၀ခန့်တွင်ဝေဒနာက်ုမခံနိုင်၍တရားထိုင်ခြင်းရပ်လိုက်ရသည်။ဘာကြောင့်ဖြစ်နိုင်သနည်း။ဝိပဿနာတရားရှု့မှတ်ခြင်းသည် ကြာကြာထိုင်နိုင်ခြင်းအပေါ်မူတည်နေသလား။သောတပန်သည်မည်မျှထိုင်နိုင်ရမည်ဟူသောကန့်သန့်ချက်ရှိသလား။အစဉ်အလာအားဖြင့်သောတပန်သည်အချိန်မည်မျှထိုင်နိုင်သနည်း။
ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်အရ ဝိပဿနာဘာဝနာပွားများရာတွင် အချိန်ကြာကြာထိုင်နိုင်ခြင်းတစ်ခုတည်းအပေါ် မမူတည်ပါဘူး။ အဓိကကျတာက သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဝေဒနာကိုမခံနိုင်တဲ့အကြောင်းအရင်းမျိုးစုံရှိနိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ - ကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေ၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ အာဟာရ စသည်တို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သောတာပန်ဖြစ်ဖို့ မည်မျှထိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက်မရှိပါဘူး။ အချိန်အကန့်အသတ်မရှိပဲ မိမိတတ်နိုင်သလောက် ပွားများကြဖို့ ဗုဒ္ဓက ဆုံးမတော်မူခဲ့ပါတယ်။ အရေးကြီးတာက စိတ်ကိုသန့်စင်အောင်လုပ်ဖို့နဲ့ သစ္စာတရားကို သိမြင်နားလည်ဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုင်ချိန်တိုသော်လည်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ဘာဝနာပွားများနိုင်ပါတယ်။ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေမှာလည်း သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို အသုံးချနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဝိပဿနာဘာဝနာပွားများရာမှာ အချိန်ကြာကြာထိုင်နိုင်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး။ စိတ်ရဲ့အရည်အသွေးက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။
မှတ်ချက်မရှိသေးပါ
ပထမဆုံး အမြင်မျှဝေသူ ဖြစ်လိုက်ပါ။